คืนสุดท้าย

คืน....สู่ธรรมชาติอย่างสงบ
สุด...ทางพบในวัฏฏสังสาร
ท้าย..ทิ้งแต่กุศลกรรมนำวิญญาณ
ให้ธรรมทาน..ชวนครุ่นคิดสะกิดใจ ฯ

ชีวิตย่อมเป็นเช่นนี้

ชีวิต.......ของคนเราก็เท่านี้
ย่อม.......ถึงที่ล้มลงปลงสังขาร
เป็น........นิจจังทุกขังอนันต์กาล
เช่นนี้.....ท่านควรเป็นอยู่โดยรู้ตัว ฯ

อยู่ตรงนี้

"นิพพาน   อยู่แค่ปลายจมูก"

นิพพาน
หมายถึง : ความสงบเย็น
เป็นความสมบูรณ์แบบแห่งขีวิต

มีอยู่ในขันธ์ ๕ คือกายอันยาววาหนาคืบนั่นเอง



เบญจขันธ์ หรือขันธ์ทั้ง ๕
คือส่วนประกอบ ๕ อย่างของชีวิต
ได้แก่

๑.รูป  สสารและพลังงานฝ่ายวัตถุ พร้อมคุณสมบัติและพฤติการณ์ต่างๆ
๒. เวทนา  ความรู้สึกสุข ทุกข์ เฉยๆ  จากผัสสะทางประสาททั้ง ๕ และทางใจ
๓. สัญญา  ความกำหนดได้ หรือหมายรู้จากอารมณ์นั้นๆ
๔. สังขาร  การปรุงแต่งของจิด มีเจตนา  เป็นที่มาของกรรมต่างๆ
๕. วิญญาณ ความรู้แจ้งอารมณ์ทางประสาททั้ง ๕ และทางใจ (คือการเห็น ได้ยิน ได้กลิ่น รู้รส รู้สัมผัสทางกาย และรู้อารมณ์ทางใจ

ตามอิทัปปัจจยตา ( เพราะสิ่งนี้มี สิ่งนี้จึงเกิด) หรือ ปฏิจจสมุปบาท

• เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย สังขารจึงมี
• เพราะสังขารเป็นปัจจัย วิญญาณจึงมี
• เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย นามรูปจึงมี
• เพราะนามรูปเป็นปัจจัย สฬายตนะจึงมี
• เพราะสฬายตนะเป็นปัจจัย ผัสสะจึงมี
• เพราะผัสสะเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี
• เพราะเวทนาเป็นปัจจัย ตัณหาจึงมี
• เพราะตัณหาเป็นปัจจัย อุปทานจึงมี
• เพราะอุปาทานเป็นปัจจัย ภพจึงมี
• เพราะภพเป็นปัจจัย ชาติจึงมี
• เพราะชาติเป็นปัจจัย ชรามรณะจึงมี

 เมื่ออวิชา (ความไม่รู้) ถูกแทนที่ด้วย วิชา (ความรู้)ว่า
ทุกสิ่งทุกอย่างรวมทั้งเบญจขันธ์นี้ 
เป็นไปตามไตรลักษณ์  คือ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
(ความไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และมิใช่ตัวตน)

ย่อมเกิดความสงบเย็น เป็นนิพพาน




ศึกษาเพิ่มเติมได้จาก หนังสือ"พุทธธรรม"ของพระธรรมปิฎก(ป.อ.ปยุตโต) หน้า ๑๕-๓๑

cr : บัญชา  เฉลิมชัยกิจ